Normandy

Uit mijn dagboek, of toch zo ongeveer

zondag, augustus 12 3 opmerkingen:

Zeventien jaar. Soms voelt het alsof anderen nu bepaalde dingen van me verwachten. Ze verwachten niet enkel dingen, ze oefenen ook een druk uit op mij. nog altijd niet? nope Ik kuste nooit een jongen, had nooit een vriendje, maar leerde er wel mee leven, alles op z'n tijd. Ik had er niet eens behoefte aan, denk ik. Jongens zijn de grootste blunders in m'n leven, niemand zei me ooit dat je hartkloppingen kunt krijgen, niet uit je woorden zult komen en dat er een rode blos op je gezicht zal verschijnen als er een jongen in de buurt komt. Leuke jongens zijn een nog grotere flop. In mijn hele 17-jarige leven leerde ik maar l enkele leuke jongen kennen, maar ik ben gedoemd, want zo gaat dat in liefdesverhalen. Het is niet aan ons te kiezen wie we leuk vinden, nee, het zit gewoon in ons, we kunnen er maar weinig aan doen. En da's het leven: je wordt geboren en denkt je eigen leventje te leiden, je denkt over je eigen toekomst te bepalen. Niets is minder waar. Ach, ik wijk af, een beetje zoals het leven op zich: gestart op de rails, maar al snel afgeweken, een zijpad genomen om z'n eigen weg te gaan. Ik had het over jongens. Over mijn onwetendheid en tegelijk ook mijn angst om meer te weten te komen. Soms voel ik me wel zeven jaar, besef ik dat mijn 8-jarige zus meer over jongens weet dan ik doe. Misschien omdat haar hoofd gevuld zit met dromen en haar eigen maakbaarheid. Geen verlegenheid. Geen angst verborgen achter weinig woorden. Zelfappreciatie. Trots. Ik zou beter eerst eens voor mezelf leren zorgen, een paar stapjes terug zetten. Ik duw me liever in extrema in de hoop dat die ene jongen, misschien toch zijn oog op mij laat vallen. Innerlijk zou belangrijker moeten zijn, daar heeft iedereen het toch altijd over? In hoeverre komt dit overeen met de realiteit? Word ik dan, net zoals de iets minder knappe meisjes, aan de kant geschoven, in de schaduw ver weg van de spotlights. Het zijn zaken waarover mijn gedachten in vicieuze cirkels blijven draaien. 

Liefs,


all we do is think about the feelings that we hide

Experiment no. 1

Stockholm

Klinken op de zomer