Iets over vegetarisch zijn

maandag, februari 6

Het idee te weten hoe dieren dood gaan voor ze op ons bord komen, is misschien wel net iets te pijnlijk voor woorden en ik wed dat velen het met me eens zijn. Dat dieren zo'n schattige wezens zijn en vooral dan van die kleine biggetjes met hun inieminie staartjes. Ik wed dat jullie me allemaal gelijk geven. En ookal denken velen dat ze op hun eentje de wereld niet kunnen veranderen, wil ik toch zo iemand zijn. Ik denk dat mijn bijdrage helpt.








Toen had ik op 31 december 2016 het impulsieve idee om gewoon te stoppen. Ik vertelde het aan mijn mama, ze dacht waarschijnlijk eerst dat ik dit al snel ging vergeten (en om eerlijk te zijn, ik was het 1 januari ook al vergeten, want ik at per ongeluk een broodje met americain op een familiefeest), maar voelde me 's avonds zo schuldig (omdat je dan goede voornemens maakt en die meteen de eerste dag al links laat liggen) dat ik besloot om er werk van te maken. Ik was vegetariër. Of zo noem ik me dan toch, want vis en kip eet ik wel nog gewoon.

Ik had eerder al geprobeerd om aan '40 dagen zonder vlees' mee te doen, zonder enig succes jammer genoeg. Ik heb last van een zeer lage bloeddruk en wanneer ik een inspanning lever bij de atletiek, gaat die bloeddruk al snel naar beneden. Ik zag al enkele keren wat zwart voor mijn ogen, maar viel nooit echt flauw. Dag 4 van de 40. Lage bloeddruk. Bezorgde ouders. Ik moest en zou weer vlees eten, voor mijn eigen gezondheid dan nog.

2 januari was een tweede start. En ik moet zeggen dat het best goed gaat, ik mis niet echt iets in mijn leven. Het lijkt wel alsof het mij positiviteit terug geeft. Al voel ik me op het einde van de training altijd weer wat slapjes (hier had ik daarvoor ook last van, dus op zich is het niet zo'n verandering), toch hoop ik dat het ligt aan de trainingen die ietsjes zwaarder worden. En, mijn mama vindt het leuk, beter zelfs, ze wilt dat mijn broer en zussen ook maar 2 keer in de week nog vlees eten. Dit geeft pas het gevoel dat ik een meerwaarde ben voor de planeet.

Liefs,
Louise

6 opmerkingen:

  1. Wijze beslissing! :) Ik eet eigenlijk ook bijna alleen maar kip maar dat is omdat ik ander vlees gewoon niet zo lekker vind. Heb al vaak gedacht om ook over te stappen maar ben nogal gehecht aan m'n frituurvleesjes. Oeps. MIsschien ooit. Mag ik vragen waarom je wel nog kip eet?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ahh wat naar dat je er al eens eerder zo veel last van had, echt goed dat je het nog een keer ben gaan doen -ehh, dat je het nog een keer doet! Veggies for the win! ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ahh wat naar dat je er eerder zo veel last van had. Supergoed dat je het gewoon nog een keer doet / aan het doen bent! Veggies for the win! ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik wil het ook erg graag! Want eerlijk gezegd snap ik ook niet goed wat iedereen zo goed vindt aan vlees en dergelijke. Ik vind het niet zo zeer lekker? Probleem is alleen dat mijn ouders het niet accepteren, dus ik wacht af tot ik 18 ben. ((:

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat goed van je! Ik heb er ook over nagedacht, maar ik vind het toch wat onhandig voor mijn ouders, maar ik wil in ieder geval proberen minder vlees te gaan eten. Ik denk ook niet dat ik het enorm zou missen!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh verdorie, ik vergeet telkens weer te reageren op je super fijne blogpost (daarmee dat het wat laat is deze keer)! Ik heb zó veel respect voor mensen die het kunnen om vegetarisch te zijn! Als iedereen zoals jou zou zijn, dan zou het vast heel wat betekenen voor de lieve diertjes op onze aardbol! Hopelijk lukt het je, om dit vol te houden, maar hé, als het even niet gaat, moet je gewoon even dat kleine beetje vlees eten dat je nodig hebt. En dan komt alles weer goed! (hele mooie foto's ook!) XXX PS: ik las onlangs onze brieven nog eens, en oh! Wat heb ik zin om nogeens wat naar je te schrijven! In de komende krokusvakantie, ga ik er meteen werk van maken!

    BeantwoordenVerwijderen